Historische stap in VS: federale legaliseringswet krijgt meerderheid in justitiecommissie Congres

Historische stap in VS: federale legaliseringswet krijgt meerderheid in justitiecommissie Congres
November 21st, 2019 | 15:32
Door webmaster
Het einde van het federale Amerikaanse cannabisverbod, de moeder aller cannabisverboden, komt nu echt dichtbij. Op woensdag 20 november 2019 stemde een meerderheid van de justitiecommissie in het Congres, de House Judiciary Committee, voor de MORE Act, die cannabis op federaal niveau legaliseert
MORE staat voor Marijuana Opportunity Reinvestment and Expungement Act. De belangrijkste elementen van de wet:
-cannabis verdwijnt volledig van de lijst met verboden middelen
-veroordelingen en arrestaties wegens cannabis worden verwijderd van ieders strafblad en andere overheidsinformatie
-er wordt geld geïnvesteerd in gemeenschappen en groepen die het meest geleden hebben onder de drugsoorlog
-er komt een belasting van 5% op verkoop van cannabis in staten waar dit legaal is
-staten beslissen zelf hoe ze de legalisering vormgeven
De verdediger van het wetsvoorstel heet Jerrold Nadler, Democratische senator voor New York en voorzitter van de justitiecommissie. De volledige tekst van zijn indrukwekkende statement voorafgaand aan de stemming staat hieronder. Uiteindelijk stemden 24 leden van de commissie voor en 10 tegen. Natuurlijk, dit is de eerste stap in een lang proces. Maar wel een belangrijke stap. Zoals website CNNBS.nl vandaag schrijft: “Nooit sinds in 1937 het landelijke verbod op cannabis in de VS begon, kwam een wetsvoorstel om dat verbod weer op te heffen zo ver als nu het geval is met de MORE Act.”
Als Boehner een paar partijgenoten en ex-collega’s om weet te praten, ziet het er goed uit voor de stemming in de Senaat. Daarna zou president Trump de MORE Act met een veto kunnen treffen, maar waarschijnlijk begrijpt ook hij dat dit bij de kiezer slecht zou vallen. Volgens de laatste peiling is 67% (!) van de Amerikanen inmiddels voorstander van legalisering.Over het voorstel moet nu nog worden gestemd door het volledige House of Representatives en daarna door de Senaat, de Amerikaanse versie van onze Eerste Kamer. De Republikeinen hebben daar weliswaar een meerderheid, maar legalisering van cannabis is al een paar jaar een zogenaamd bipartisan issue, een kwestie waarin Democraten en Republikeinen samen optrekken. John Boehner, voormalig speaker of the house is een beroemd voorbeeld van een Republikein die 180 graden is gedraaid. Tegenwoordig zit Boehner in de raad van bestuur van Acreage Holdings, een cannabis investeringsfonds.
Chairman Nadler Statement for the Markup of H.R. 3884, the Marijuana Opportunity Reinvestment and Expungement (MORE) Act of 2019:
De speech van Nadler zou verplicht leesvoer moeten zijn voor alle Nederlandse politici, bestuurders, politiemensen, journalisten en anderen die zich beroepshalve met cannabis bezig houden.
Het cannabisverbod is een historische vergissing, die wereldwijde enorme schade heeft veroorzaakt en dat nog elke dag doet, ook in Nederland.
Het cannabisverbod is onrechtvaardig en ongerechtvaardigd en gebaseerd op desinformatie, hysterie en racistische stereotypering.
Wie dit verbod nu nog blijft steunen en verdedigen, staat aan de verkeerde kant van de geschiedenis.
“H.R. 3884, the ‘Marijuana Opportunity Reinvestment and Expungement Act of 2019,’ or the ‘MORE Act of 2019.’ This bill would make three important changes to federal law. It would:

HAKKUHBAR, een ode aan het testen van XTC op House Parties

Onderwerp: Hakkuhbar
Beste August,

Ik heb je gabbernummer gevonden: https://www.youtube.com/watch?v=nZ3AKhloeK8
Rond de 2 minuten word je genoemd!

===

Beste Lezer, dit kreeg ik gister op mijn mail toegestuurd ik wist van het bestaan van deze CD uit de Gabbertijd en kan je alleen maar veel kijk- en luisterplezier toewensen!!

groet! August
ps trouwens er moeten nog meer liedjes geschreven zijn over het Adviesburo drugs, als iemand daar info over heeft bel mij 0622250820

Het verbod op het gebruik van Ayahuasca, van de regen in de drup!

Aan het Ministerie van VWS

Om uiteenlopende redenen ( zoals onder andere mijn familiebanden met Brazilië) heeft mijn Adviesburo speciale aandacht voor de oorspronkelijk uit Zuid Amerika afkomstige rituele sessies waar de psychoactieve stof Ayahuasca bij gebruikt wordt. Nu er door de Hoge Raad een verbod op dit ritueel is uitgevaardigd spreek ik mijn grote zorg uit van een voorspelbare toename van het aantal incidenten daar waar het verbod in de visie van de overheid bedoeld is om dat te voorkomen.

De afgelopen jaren is er in Nederland ( en Europa) onder uiteenlopende bevolkingsgroepen een toenemende belangstelling ontstaan voor deze rituele sessies. Maar helaas zoals zo vaak bij een popularisering van dergelijke rituelen heeft dit een schaduwkant van dat allerlei Charlatans, “Yomanda,s” en andere nep Sjamanen opduiken die ook nog allerlei eigen interpretaties en psycho/actieve middelen toevoegen aan de Ayahuasca sessies ( terwijl deze sessies zich aan zeer oude regels en wetten dienen te houden om op een verantwoorde manier te voldoen van waar het bij dit ritueel om te doen is).
Het bizarre wat zich nu voor doet is dat het verbod op het gebruik van Ayahuasca gebaseerd is op incidenten die zich hebben afgespeeld tijdens sessies die zich niet aan de regels van het Ayahusca ritueel hielden.
En dit bizarre zal zich in veelvoud gaan herhalen van dat door het verbod op het gebruik van Ayahuasca het aantal nep sjamanen eerder toe dan af zal nemen met in het kielzog van dat dergelijke personen zullen uitwijken naar andere psychoactieve stoffen tot het mengen van allerlei eigen brouwsels aan toe. Deze ontwikkeling is al zichtbaar in aan Ayahuasca gerelateerde aanbiedingen van nieuwe middelen via onder andere internet, middelen waar geen enkele kennis en ervaring mee is opgebouwd hoe deze in te passen in de strikte regels en codes waar de rituelen aan moeten voldoen
De conclusie is dan ook dat met het verbod op het gebruik van Ayahuasca eerder zich meer dan minder incidenten zullen gaan voordoen.

Vandaar mijn oproep om het verbod op te heffen met daarvoor in de plaats het werken naar een soortement Keurmerk van strikte regels en afspraken waar de rituele sessies in het gebruik van Ayahuasca aan moeten voldoen. Het is bij een recente bijeenkomst in Duitsland van sleutelfiguren van Ayahusca rituelen waar dit voorstel in goede aarde viel en begrijp ik dat ook een aantal belangrijke personen in Nederland met deze gedachte spelen.

Mijn vraag is of er bij VWS interesse is om hierover van gedachte te wisselen.

Met vriendelijke groet!

August de Loor
Stichting Adviesburo Drugs

Tops en Tromp moeten zich kapot schamen

Bij het al jarenlang rondzingende Mantra, in de media, de sleutelfiguren in de stad, de Ombudsman tot en met de kooplui op de Albert Cuypmarkt aan toe van dat in Amsterdam ten aanzien van drug en druggebruik maar alles mag en kan en dat in al die decennia dat dit gewoon maar kon de Amsterdamse overheid de andere op gekeken heeft gooit Tops en Tromp daar nog een lading totale gekte bovenop snap ik werkelijk niet, dat beginnend bij de opdrachtgevers, het Amsterdamse stadhuis, er geen golf aan verontwaardiging op gang is gekomen van dat een dergelijk rapport absoluut onacceptabel is. Ten eerste is een dergelijke duiding van alles mogen, kunnen en negeren per definitie niet mogelijk in een democratische bestel van een stad met bestuurders, een gemeenteraad en een kritische media op de perstribune van een stadhuis en dat over een onderwerp wat in elk opzicht politiek/publiek gevoelig ligt! Daarnaast klopt het werkelijk van geen kant van dat, sinds de opkomst van de eerste joint in het Vondelpark de afgelopen 60 jaar de Amsterdamse overheid de andere kant op gekeken heeft. Eerder is het andersom gegaan van boeken vol aan fout beleid,maar ook ( kleinere) boeken aan goed beleid zodat het Tops/Tromp rapport een regelrechte belediging is voor al die politici, bestuurders, politiemensen, hulpverleners, ambulancebroeders, en al die anderen die zich de afgelopen decennia uit de naad gewerkt hebben om het Amsterdamse drugsbeleid vorm te geven als uit te voeren! En om het bij mij zelf te houden heb ik aan de ene kant meer dan 100 junkies naar hun graf moeten brengen, moeten knokken om gifheroïne te vinden die al 26 doden in drie weken op z,n geweten had met aan de andere kant dat de Amsterdamse overheid tientallen vernieuwende drugsprojecten de kans gaf om te starten die nu over de hele wereld navolging hebben gekregen ( ik bespaar jullie de lange lijst aan innovatie) om dan tandenknarsend te moeten lezen van dat de Amsterdamse overheid de andere kant op gekeken heeft. Tops en Tromp moeten zich kapot schamen maar ook al die mensen die ieder op hun manier hun nuances op het rapport hebben gegeven, beginnend bij burgemeester Halsema “ ik herken mij in wat het rapport schrijft en vele analyses zijn bij ons al bekend”, is een van haar oneliners. Oh, wat verlang ik terug naar Schelto Patijn die als hij het rapport had gelezen beide heren had uitgenodigd en hen, uiteraard met zijn unieke sjieke Haagse diplomatie, het stadhuis had uitgeknikkerd.
En nu naar een ieder van SDB van dat niet alleen dit rapport maar ook hoe daar aan bijval op gekomen is, tot in de hoogste kringen aan toe, dit in mijn ogen het diepste punt is in de geschiedenis van het Nederlandse/Amsterdamse drugsbeleid!! En dat geldt ook voor al diegenen die nav dit rapport het legaliseren van drugs bepleiten Als dat pleidooi voor legaliseren niet vooraf gaat aan een tot op het bot afwijzen van wat en hoe Tops en Tromp het rapport geschreven hebben is die legalisering ook een wassen neus!!

Met groet! August

De drugscriminelen hebben vrij spel in Amsterdam

Naar aanleiding van het rapport over dat de drugscriminelen steeds meer infiltreren in de legale Amsterdamse bovenwereld ( rapport;”De achterkant van Amsterdam”, Auteurs Tops/Tromp, sept 2019) stond twee weken lang de nationale media bol van de reacties die niet alleen overwegend positief reageerden op het rapport maar ook daar boven op met allerlei nieuwe meningem/info kwamen van dat het nog veel erger was van wat in het rapport geschreven was hoe erg de stand van zaken in Amsterdam is wat betreft de ondermijning van de drugscriminelen op het maatschappelijk bestel van deze stad. Met onderstaande open brief aan de burgemeester van Amsterdam probeer ik het een en ander in zijn juiste perspectief te plaatsen met de hoop dat ik nog meer tijd kan vinden om uit te leggen van wat in mijn ogen de oorzaak is hoe diep de beeldvorming is verankerd als zou Amsterdam de drugshoofdstad van de wereld zijn en de drugscriminelen nog net niet in het stadhuis zitten! Veel leesplezier!
Beste Femke,

In het rapport; De achterkant van Amsterdam van de onderzoekers Tops en Tromp met een verkenning van drugsgerelateerde criminaliteit wordt op basis van informatie van niet nader te verifiëren bronnen een beeld geschetst als zou Amsterdam de drugshoofdstad van de wereld zijn. Het logische verdere beeld wat daardoor in het rapport naar voren komt is dat Amsterdam, meer dan enige stad in de wereld gebukt gaat onder een verregaande ondermijning van het stedelijk maatschappelijk bestel door de enorme inkomsten uit de illegale drugsgelden. “De drugscriminelen hebben Amsterdam in de greep en het zwarte geld zit letterlijk onder iedere stoeptegel van de stad”!
Hierbij spreek ik mijn grote mate van bezorgdheid uit op hoeveel bijval dit rapport heeft gekregen met dat tot zelfs zeer belangrijke sleutelfiguren in onze stad en land bovenstaand beeld nog hebben aangescherpt waarbij ik jou verdere extreme oneliners zoals bovenstaand bespaar.
Er is meer dan voldoende aanleiding voor een kritische reactie van;

1) Als Amsterdam de drugshoofdstad zou zijn dit alleen maar gesteld kan worden bij een door Tops/Tromp vergelijkend onderzoek met andere steden in Europa. En als zij daarbij de jaarlijkse rapportages van de in Lissabon gestationeerde Europese Drugstrend Monitor erop hadden nageslagen komt er geen enkele indicatie naar voren als zou Amsterdam ook maar in de buurt komen waar Tops en Tromp hun veronderstelling op baseren. En ook mijn 50 jaar kennis en ervaring aan internationale kontakten met drugsdeskundigen van over de hele wereld is een bron waaruit een geheel andere ranking uit opgemaakt kan worden van hoe Amsterdam ervoor staat ten aanzien van drug en druggebruik
2) Er is voldoende aanleiding van dat de beeldvorming van Amsterdam als drugsstad een uitvloeisel is van waar Amsterdam zich in menig opzicht de afgelopen 40 jaar in onderscheid van dat een groot deel van haar drugsbeleid zich openlijk manifesteert. Het is de beeldvorming van dat de zichtbaarheid van coffeeshops synoniem staat van dat er dan wel veel drugs gebruikt wordt (terwijl de data van genoemd Europese Drugsmonitor daar geen enkele onderbouwing bij geeft). Het is wijlen Burgemeester Patijn die de zichtbaarheid van coffeeshops, smartshops, XTC testservices op festivals, spuitomruilprojecten, heroïneverstrekking ( en andere drugsbeleidslijnen op basis van Harm Reduction) juist als verworvenheid zag van het drugsbeleid; “Hoe zichtbaarder, hoe meer toezicht, hoe meer rendement van het beleid, zei burgemeester van der Laan bij de start van de waarschuwingscampagne IGNORE STREETDEALERS. Het heeft er alle schijn van dat Tops en Tromp zich hebben laten verleiden door die mensen te interviewen die, als Patijn nog zou leven, hij gezegd zou hebben dat het die mensen zijn die het openlijke karakter van het Amsterdamse drugsbeleid vereenzelvigen met de Mantra dat in Amsterdam alles kan en mag. Van het Mantra van dat het gedoogbeleid synoniem is voor een slap beleid terwijl diezelfde Patijn steeds maar weer benadrukte dat het gedoogbeleid een streng beleid is van een actieve handhaving van de gedoogcriteria ( zodat de beschuldiging als zou het Amsterdamse stadhuis ten aanzien van drug en druggebruik decennialang de andere kant op gekeken heeft je reinste onzin is!)
3) Een meer recente voeding van genoemd Mantra van alles kan en mag is als zou de afgelopen jaren het gebruik van drugs genormaliseerd zijn van dat er zonder enige restrictie maar van alles en nog wat geslikt en gesnoven wordt. Sinds de opkomst vanaf de jaren 60 van wat omschreven kan worden als de moderne trends in drug en druggebruik heeft iedere oudere generatie de neiging om de nieuwere generatie te betichten van extremer druggebruik. Zonder mij te wagen welke psychologische of sociologische mechanismes hieraan ten grondslag liggen is deze beeldvorming de laatste decennia doorgedrongen tot de meer officiële kaders in de verslavingszorg, eerstenhulpinstanties , schooldecanen tot de Amsterdamse Ombudsman aan toe als zou tegenwoordig op de Amsterdamse Middelbare scholen het gebruik van cocaïne de norm zijn ( ergo, dus de niet gebruikende scholier zou dan volgens deze veronderstelling outcast zijn omdat ie bijv als 15 jarige niet de dagelijkse 65/75 euro cocaine onkosten kan ophoesten). En ook het Tops/Tromp rapport en de vele reacties daarop geven een legio aan dergelijke voorbeelden van dat er maar een end op los gesnoven,geblowd en geslikt wordt. Van wat er werkelijk aan de hand is, is een vervolksing van bepaalde soorten drugs zoals XTC en cocaine. Een van de belangrijkste kenmerken van dat vervolksen is van dat de toename van het aantal gebruikers evenredig verloopt met een afname aan extremiteit in het gebruik aangezien het vervolksen meer conservatieve normen en waarden (rituelen) genereren van het niet uit de hand lopen van het gebruik. Bij grondige waarneming van elke afzonderlijke drugstrends van subcultuur naar vervolksing over de afgelopen decennia is dit mechanisme te herleiden maar is begrijpelijkerwijs niet bekend bij omstanders die wel de toename van het aantal gebruikers zien maar onwetend over de afname van de extremiteit. Het is schrijnend om te zien van wat de omschrijving van normalisering aan schrikbeelden/ doemscenario,s oplevert terwijl er in feite sprake is van een vervolksing wat alom over het hoofd gezien wordt. Het moge duidelijk zijn dat doemscenario,s nou niet zo,n goede basis is voor het verder ontwikkelen van het Amsterdamse drugsbeleid

Dezelfde beeldvorming van schrikbeelden doet zich ook schrijnend voor over wat er allemaal beweerd wordt van dat Amsterdam in de greep is van het zwarte geld van wat er aan bedragen in de drugshandel verdiend wordt.

1) Om in deze notitie het tot cannabis te beperken zijn het de coffeeshops die ervoor zorgen dat het overgrote deel van de inkomsten van de verkoop van cannabis aangewend worden voor het betalen van de omzetbelasting, BTW, loonbelasting en andere sociaal/financiële verplichtingen van het personeelsbeleid, verhuur van het pand, noodzakelijke verbouwingen als onderhoudskosten wat ten goede komt voor de lokale aannemers/loodgieters, accountants, cursussen personeel coffeeshops en noem maar op van wat er zich allemaal aan dagelijkse in- en uitgaven voordoen wat rechtstreeks in de reguliere economie van Amsterdam vloeit. Het is in elke stad in de wereld waar de inkomsten uit de verkoop van cannabis niet op deze zeer directe manier omgezet kan worden in de reguliere landelijke als lokale economie en werkgelegenheid. Het had van de wetenschapper bestuurskunde, de heer Tops verwacht mogen worden van dat deze nuance verwerkt zou worden in de analyses over de drugsgerelateerde geldstromen in de Amsterdamse samenleving die in menig opzicht anders van aard en omvang is dan in steden zonder coffeeshops. En als Amsterdam vergeleken wordt met de andere grote steden van Nederland met een per stad substantieel minder aantal coffeeshops dan Amsterdam is ook dit waar Amsterdam gunstig bij af steekt van dat de uiteindelijke winsten over de verkoop van cannabis over zeer vele handen verdeeld is. En wat ik van economen nog een beetje begrijp is dat op zich zwart geld niet zozeer het probleem is zolang het maar niet in handen is van een beperkt aantal mensen.
2) Het is in het buitenland waar dit systeem van coffeeshops ontbreekt zodat al het geld wat daar verdiend wordt aan cannabis 100% zwart is met daar bovenop als ongunstig bijeffect van dat een deel van dat zwarte geld besteedt wordt voor de inkoop van harddrugs als uitvloeisel van dat een groot deel op de illegale dealadressen de consument zowel soft- als harddrugs kan kopen. En wat dit vervolgens aan verharding van het drugsgerelateerde zwart geld voor die landen betekend moge duidelijk zijn. Met het systeem van coffeeshops van een strikte scheiding tussen soft- en harddrugs blijft Amsterdam ( en Nederland) bespaart van een dergelijke verharding van dat zwarte drugsgeld

Wordt vervolgd!
11 september 2019 stichting Adviesburo drugs August de Loor

Onderwerp: RE: Legalisering cannabis leidt niet direct tot minder misdaad, concludeert Nederlandse politie na bezoek aan Canada | De Volkskrant

Beste lezer

Het is zo langzamerhand om moedeloos van te worden!
ter info, Rob Steinbuch is lid van Stichting Drugs Beleid ( SDB) waar ik ook lid/bestuurslid van ben. Het is een kritische club van “hoge” heren en dames die het reguleren en legaliseren van drugs hoog in het vaandel heeft staan. Ik vond het zinvol op de mail van Rob te reageren wat je onder zijn stukje kunt lezen (en die beste mensen waar Rob mee aanheft zijn de leden van SDB)

Met groet!
August de Loor 0622250820

Beste mensen,

Gisteravond kreeg vriend Tops op Nieuwsuur alle gelegenheid om zijn
verhaal te vertellen. De redactie was poeslief tegen hem. Wij krijgen bij
de media geen voet aan de grond.
Maar het is voor mij duidelijk.
Een VVD-CDA-CU-D’66 kabinet dat besluit om een achterdeurproef te doen, daar
heb ik nooit in geloofd.
CDA en CU en de helft va de VVD willen alle coffeeshops afschaffen! En dan
dit voorstel. Het was een snoepje om D’66 mee te paaien. De uitvoering komt
bij Justitie, onder CDA leiding, dus dan weet je het wel. De opzet van de
proef was al zo dat het bij voorbaat moest mislukken: welke gemeente trapt
hier nog in?
Praten met Tops is m.i. zonde van de tijd. Die wordt er ook maar voor
betaald. Een runner, heet dat in het jargon.

Ik denk dat wij een kritisch verhaal moet ventileren. En goede informatie
over de ervaringen in Canada verzamelen en publiceren. Hebben jullie contact
met relaties in Canada?

Hartelijke groeten,
Rob Steinbuch

Onderwerp: RE: Legalisering cannabis leidt niet direct tot minder misdaad, concludeert Nederlandse politie na bezoek aan Canada | De Volkskrant

Beste mensen van SDB,

En dan te bedenken dat Tops ingehuurd is als adviseur van het Amsterdamse stadhuis en dat met een Amsterdams progressief kabinet van B & W van vier linkse politieke partijen die een drugsbeleid hebben afgesproken van enerzijds het legaliseren en anderzijds dat het beleid moet wijzigen van repressie naar gezondheidspreventie.
Kortom, het maakt niet meer uit of links of rechts aan de macht is, het is of OM/politie of de verslavingszorg/gezondheidsinstellingen ( en alles daar in het verlengde van aan bijv jeugd/jongerenwerk) die die beide politieke stromingen voeden met een overtrokken beeld van wat zich aan drug en druggebruik afspeelt en dat valt bij de media in goede aarde want sensatie verkoopt niet alleen beter maar voorziet ook in een enorme behoefte van het denken in goed en kwaad en drugs hebben alles in zich om dat kwaad te bevestigen.

Met groet!
August
En als jullie meer willen weten over Tops, zie mijn website; augustdeloor.nl met een aantal reacties op zijn onderzoeksconclusie van dat de Limburgse XTC pillendraaiers jaarlijks 18,9 miljard euro omzet genereren terwijl dat onderzoek bol staat van de open gaten, tegenstellingen, aannames waarbij zijn belangrijkste bronnen gefrustreerde rechercheurs zijn die in Hollywood stijl letterlijk leeglopen van dat die politici en beleidsmakers in Den Haag maar een stelletje naieve mafkezen zijn. Het is de bizarheid ten top dat diezelfde politici vervolgens diezelfde Tops op het schild hijsen en meer geld vrijmaken van dat die rechercheurs nog meer hun gang kunnen gaan ( en de media heeft ondertussen op eigen houtje die 18,9 miljard verhoogd naar 20 miljard en zeggen op NOS Nieuwsuur dat de overheid daar slechts een magere 100 miljoen extra aan bestrijding tegenover stelt; een druppel op de gloeiende plaat is dan het verwijt naar de overheid van de journalisten van de Telegraaf tot de Volkskrant aan toe en zo ontstaat een volkomen bizar mechanisme van beleidsontwikkeling waar, als je dit aan de orde stelt, met ongeloof op gereageerd wordt alsof ik gek ben).

De Amsterdamse coffeeshop in mondiaal perspectief

In de recente brief van de burgemeester aan de gemeenteraad met voorstellen voor het verbeteren van het leefklimaat in de Amsterdamse binnenstad staat beschreven van dat de afdeling Onderzoek en Statistiek (O & S) van het stadhuis deze zomer onderzoek pleegt naar de overlast van coffeeshops.

De vraag die hierbij gesteld kan worden is of een dergelijk onderzoek gegevens oplevert voor het verbeteren van het leefklimaat van die binnenstad. Ten eerste is een overlastonderzoek per definitie slechts een momentopname met in dit geval ook nog tijdens het toeristen hoog seizoen met meer toeloop op coffeeshops plus veel volk en andere activiteiten op straat met ergo meer kans van dat die drukkere shops sneller als overlast ervaren wordt. Daar bovenop is het de vraag of een dergelijk onderzoek wel nodig is en geen herhaling van zetten waarbij ik verwijs naar;

1) De jaarlijkse Nationale Drugs Monitor van het Trimbos Instituut met als constatering van dat in 2018 coffeeshopoverlast niet of nauwelijks voorkwam in de meeste gemeenten.

2) Daarnaast een vergelijkbaar onderzoek van het Bongersinstituut van de UvA van een aantal jaren eerder maar dan specifiek gericht op de Amsterdamse “binnenstadcoffeeshops”. Een onderzoek met min of meer hetzelfde resultaat ( n.b. dat zelfde instituut heeft ook onderzoek gepleegd naar de type bezoekers van coffeeshops met als opvallend resultaat van dat het afrekent met de alom hardnekkige veronderstelling als zou de buitenlandse coffeeshopbezoeker tot de categorie van laagwaardige toerist behoren. Ik vind het zinvol om dit te memoreren aangezien ook nu weer in de recente publieke en politieke discussies over de verloedering van de Amsterdamse binnenstad de coffeeshops als belangrijke veroorzakers van die verloedering aangewezen worden. Met het feit dat van alle horeca- en andere publieke circuits in de binnenstad alleen over coffeeshops een overlastonderzoek verlangd wordt wekt de indruk dat het stadhuis mee gaat in deze veronderstelling).

3) En tenslotte de periodieke waarnemingen van het Adviesburo Drugs over de afgelopen 10/15 jaar over de relatie tussen gevoerd coffeeshopbeleid en overlast. Als uitvloeisel van Project 1012 en van het beleid van een verbod op coffeeshops binnen een straal van 250 meter nabij scholen is in die periode het aantal coffeeshops in de binnenstad drastisch afgenomen zodat de nog open coffeeshops meer klanten te verwerken kregen, tot zelfs rijen aan wachtenden voor de deur, en andere klachten voor de direct omwonenden Hierbij is het vermeldenswaardig dat de reductie aan coffeeshops ook de trend versterkte, die jaren eerder op gang was gekomen n.a.v. de invoering van de Tabakswet, dat een groot deel van de coffeeshops zich nog louter concentreert op de verkoop van cannabis. Naast dat dit negatief uitpakt voor het beleid van secundaire drugspreventie zorgt het wegvallen van de ontmoetingsfunctie van coffeeshops ook voor een potentieel hoger risico van overlast voor de omgeving van snel in- en uitlopende klanten, wat het personeel weinig tot geen gelegenheid biedt om corrigerend op te treden (trouwens, een louter verkoopfunctie van coffeeshops is ook in de strijd met de richtlijnen van het landelijk Pakket van Procureurs Generaal).

De Amsterdamse coffeeshops in mondiaal perspectief

Vanaf de jaren zestig is cannabis uitgegroeid tot, na alcohol, het meest populaire genotsmiddel in de wereld. Echter is Amsterdam, als toeristische wereldstad, nog steeds de enige stad in de wereld waar zonder angst voor arrestatie in de publieke ruimte cannabis gekocht en geconsumeerd kan worden. Het is dan ook meer dan logisch dat voor al die wereldwijde liefhebbers van cannabis in leeftijd, sociale klasse en etniciteit de Amsterdamse coffeeshop een unieke plek is wat in eigen stad of land volstrekt ontbreekt. Vanuit deze mondiale invalshoek zou je logischerwijs een enorme, aan Koningsdag afgeleide, dagelijkse overlast in de binnenstad mogen verwachten met een dito aanslag op de Amsterdamse eerstehulpdiensten voor al die buitenlandse consumenten die, onwennig aan de genoten vrijheid geen maat weten te houden. Dit beeld is geenszins het geval wat de vraag oproept waarom er in al die decennia nooit onderzoek is gedaan welke mechanismes van invloed zijn dat, ondanks bovenbeschreven mondiaal perspectief, het met de overlast van coffeeshops in de Amsterdamse binnenstad reuze meevalt. En om Koningsdag daarbij als voorbeeld te nemen zijn het de coffeeshops die er op die dag altijd een terughoudend verkoopbeleid op na houden, met daardoor nauwelijks overlast en verhoudingsgewijs ten opzichte van alcohol nauwelijks het inzetten van ambulances.

Een leefbare Amsterdamse binnenstad
Het zijn in mijn ogen al deze aspecten die Buro O & S in ogenschouw dient te nemen in hun onderzoek. Maar dan nog zijn er voldoende vraagtekens te plaatsen of een dergelijk overlastonderzoek kennis en inzichten oplevert voor de beleidsmakers in het Amsterdamse stadhuis. Met alleen al het stellen van deze vraag bepleit ik een geheel andere invalshoek van dat een leefbare Amsterdamse binnenstad gebaat is bij een integrale visie op het gebruik van cannabis met de coffeeshop als instrument voor het in goede banen leiden van dat gebruik.
lokaal
1) De eerste invalshoek is onderzoek naar de verschillen in functies tussen de coffeeshops in het centrum van de stad en die in de woonwijken Ter herinnering heb ik daarover als niet – wetenschapper in 1994 een rapport geschreven die in menig opzicht nog steeds lezenswaardig is ( Onderzoek naar de sociale functie van 115 Amsterdamse coffeeshops, Adviesburo Drugs 1994). Met een dergelijk onderzoek zal dit ongetwijfeld een beleidslijn opleveren naar een evenwichtig, over de stad verspreid, netwerk van kleinschalige coffeeshops. Wat niet alleen tegemoet komt aan de diversiteit aan liefhebbers van cannabis, (vergelijkbaar met de diversiteit aan liefhebbers van alcohol met dito hun behoefte aan verscheidenheid in soorten cafés), maar ook de toeloop terugdringt op de coffeeshops in de binnenstad

Regionaal
2) Ten tweede het werken aan een regionaal coffeeshopbeleid. Vanuit alle regionale Amsterdamse windhoeken bezien zijn er nauwelijks tot geen coffeeshops in de regio (met Amstelveen als koploper met nul coffeeshops om ook over onze nieuwe woonwijk IJburg maar te zwijgen) waardoor al die cannabisconsumenten in die regio aangewezen zijn op de Amsterdamse coffeeshops. Het moet toch langzamerhand duidelijk zijn dat het 45 jaar oude, op lokaal niveau, nuloptievestigingsbeleid van coffeeshops een gedrocht is! Onderzocht moet worden of ook de Provinciale overheid een rol kan spelen als bijdrage voor een uiteindelijk over het land evenwichtig gespreid netwerk van lokale coffeeshops. Met als positief bijeffect van, hoe dichter een voorziening gesitueerd is in een omgeving waar de behoefte ligt, hoe minder kans op overlast.

Mondiaal
3) Ten derde mijn oproep dat Amsterdam over zijn eigen verworvenheden uitstijgt dat na 50 jaar Amsterdamse coffeeshops en 43 jaar Nationaal scheidingsbeleid tussen soft- en harddrugs er eindelijk mondiaal ontwikkelingen op gang komen richting het legaliseren van cannabis. Zowel binnen de internationale instituties, zoals de WHO en de VN, als binnen allerlei samenwerkingsverbanden in de verschillende werelddelen. In Europa, Azië, Noord en Zuid Amerika zijn ontwikkelingen gaande voor het reguleren en legaliseren van industriële producten van Hennep, van productie en verkoop van CBD, van de medisch/therapeutische toepassingen tot het daadwerkelijk legaliseren van het recreatief gebruik van cannabis. Al deze ontwikkelingen voltrekken zich in een stroomversnelling en, nog belangrijker, een niet te stoppen proces, met Canada en steeds meer Staten in de USA als de meest vooruitstrevende landen. In het kielzog van deze ontwikkelingen worden in steeds meer landen in de wereld vergelijkbare horecagelegenheden geopend met die van de Amsterdamse coffeeshops. Zo gaan steeds meer bestuurders en beleidsmakers in landen waar de legalisering van cannabis op de agenda staat na een bezoek aan Amsterdam terug naar eigen land met de overtuiging dat de coffeeshop een effectief instrument is in het integreren van die legale cannabis in het lokale horecabeleid.
Het moge duidelijk zijn van dat deze mondiale ontwikkelingen zijn weerslag zal krijgen op een geleidelijke afname van de internationale toeloop op de Amsterdamse “binnenstadcoffeeshops”. Met geoefende ogen en oren is deze ontwikkeling al waar te nemen uit beschrijvingen van toeristen dat zij meer en meer in eigen land van vergelijkbare voorzieningen gebruik kunnen maken als de Amsterdamse coffeeshops. Deze ontwikkeling speelt zich al veel prominenter af aan de oostgrens van Nederland van dat door steeds meer steden in Duitsland met “informele” coffeeshops de toeloop op de coffeeshops in de grenssteden afneemt.
De komende jaren zal deze afname aan buitenlandse cannabisconsumenten op Amsterdam ongetwijfeld doorzetten zodat de Amsterdamse coffeeshop steeds meer dezelfde functie krijgt als het café van het in plaats van alcohol het onder gelijkgestemden in een sociale setting consumeren van cannabis. Een in alle opzichten de meest effectieve methode van het in goede banen leiden in het gebruik van een psychoactieve stof.

De coffeeshop als normale horecaonderneming.
Bovenbeschreven beleidslijnen richting een integraal coffeeshopbeleid valt en staat bij het legaliseren van de achterdeur van coffeeshops. Helaas komt de opzet die de regering gekozen heeft met haar experiment voor die legalisering in geen velden of wegen tegemoet aan hoe die legale achterdeur er idealiter uit moet zien ( het vergt voor deze notitie te lang om dit nader toe te lichten). Maar even belangrijk is dat door de gekozen opzet van het experiment het Amsterdamse softdrugs- en coffeeshopbeleid voor de komende 6 – tot 7 jaar onwrikbaar in beton gegoten zit met geen enkele mogelijkheid om de nu al decennia verstikkende AHOJ-G criteria voor coffeeshops open te breken om over de andere noodzakelijke vernieuwingen van het cannabisbeleid maar te zwijgen zoals het onder de Warenwet plaatsen van CBD. Een dergelijke stilstand is niet alleen fnuikend voor het softdrugs- en coffeeshopbeleid maar ook voor de beleidsontwikkeling van de Amsterdamse binnenstad

Amsterdam 4 augustus 2019

August de Loor
Stichting Adviesburo Drugs

Het Slavernij Kwakoemonument in Paramaribo

Naar aanleiding van een recent artikel in dagblad HET PAROOL (juni 2019) over initiatieven van Stadsherstel van de oude binnenstad van Paramaribo van monumentale houten huizen hierbij mijn open brief aan die krant met een welgemeende steun voor dit initiatief maar wel met een kritische noot en tenslotte een verwijzing naar het al tijden kapotte slavernij monument van Kwakoe in diezelfde binnenstad van Paramaribo!

Sadsherstel oude binnenstad van Paramaribo

Voor het meehelpen realiseren van het integreren van medicinale cannabis in de Surinaamse gezondheidszorg heb ik dit jaar twee keer Paramaribo bezocht om dan met lede ogen te zien hoe slecht de binnenstad er voor staat van zoveel karakteristieke Surinaamse houten huizen die schreeuwen om herstel! Vandaar met vreugde het Parool van vorige week gelezen van het initiatief om deze huizen van de ondergang te redden. Maar in mijn ogen kan dit herstel niet zonder de aanpak van de waterhuishouding van Paramaribo. Zowat ik elke straat gooien bewoners de sloot dicht om hun auto op het erf te parkeren zodat in de regentijd hele wijken een paar dagen onder water staan met uiteraard desastreuze gevolgen voor de houten huizen. Handhaven van de regels en structureel onderhoud van het publieke domein, lees de sloten/kanalen is DE uitdaging voor een duurzaam herstel van de binnenstad van Paramaribo.

En als ik het dan toch over onderhoud heb geldt dit ook voor de voor Suriname traumatische geschiedenis van de slavernij. Dat het dit in herinnering houden ook aan onderhoud schort zag ik bij het equivalent van het vrijheidmonument op onze Dam van die van het Kwakoe slavernijmonument in Paramaribo. Mijn eerste dag in Paramaribo gaf een schok dat dit monument beschadigd is met toen ik zeven maanden later weer vertrok dit nog steeds zo was!

August de Loor

VEILIG THUIS KWEKEN VAN WIET, een nieuw initiatief van de VOC

Geachte redactie / journalist,
In de bijlage stuur ik u een persbericht over de nieuwe campagne en website van het VOC: www.veiligthuiskweken.nl. Ik plak de tekst ook onderaan deze mail.
Met vriendelijke groet, namens het bestuur van de stichting VOC,
Derrick Bergman
Voorzitter
PERSBERICHT:
www.VeiligThuisKweken.nl nu online
Veilig thuis cannabis kweken

EINDHOVEN – Het Verbond voor Opheffing van het Cannabisverbod (VOC) is een campagne gestart over het veilig en verantwoord thuis kweken van kleine aantallen cannabisplanten voor eigen gebruik. Daartoe is de website www.VeiligThuisKweken.nl in het leven geroepen.

VeiligThuisKweken.nl is in eerste instantie bedoeld voor mensen die willen weten hoe je thuis veilig, verantwoord en zonder overlast een klein aantal cannabisplanten kunt telen. De site bevat een korte handleiding voor buiten- en binnenteelt, een lijst do’s and don’ts en een uitgebreide woordenlijst. Aan de hand van een aantal fictieve personen wordt uitgelegd hoe men concreet te werk zou kunnen gaan. Ook is op de site een disclaimer toegevoegd en uitleg over de wet- en regelgeving: formeel is elke vorm van cannabisteelt immers nog steeds verboden in Nederland. Wie in een sociale woningbouw huis woont, loopt dan ook een reëel risico op huisuitzetting.

Veiligthuiskweken.nl is voorts vooral ook bedoeld voor politici, bestuurders, journalisten en andere mensen die beroepshalve met cannabis te maken hebben. Een deel van hen denkt dat thuisteelt per definitie gevaarlijk of problematisch is. Ook is relatief onbekend in hoeveel landen en staten thuisteelt al legaal is. Deze informatie is ook terug te vinden op de site. Belangrijkste doel van de campagne, met o.a. flyers, stickers en posters, is het onderwerp thuis kweken op de politieke en maatschappelijke agenda krijgen. Thuisteelt ontbreekt bijvoorbeeld zowel in het wietexperiment van het kabinet Rutte III als in de “wietwet” van D66, door de Tweede Kamer aangenomen op 21 februari 2017 maar niet doorgeleid naar de Eerste Kamer.

Voor de ontwikkeling van de website werkte de stichting VOC samen met cannabis-expertisecentrum en growshop Plantarium in Nijmegen. Deze ‘eerste legale growshop van Nederland’ heeft al zo’n 25 jaar ervaring met kleinschalige thuisteelt. De vormgeving van de site en campagne, met o.a. flyers en posters, is in handen van het Groningse Ontwerpburo KiWi. Tijdens een feestelijke bijeenkomst ter viering van het 10-jarig bestaan van het VOC in Eindhoven op 11 mei, zette erevoorzitter Henk Poncin de website online met een druk op de rode knop.

Website: www.veiligthuiskweken.nl
Website stichting VOC: www.voc-nederland.org

het experiment van de legale toevoer van cannabis naar de coffeeshops

Beste Allen,

Morgen stap ik in het vliegtuig om in Zuid Amerika in een aantal landen van het CARICOM die het legaliseren voorstaan van cannabis mijn adviezen te geven welke strategie tot hopelijk het gewenste resultaat leidt. Daar waar Nederland ook in menig ander dossier van een progressief drugsbeleid de afgelopen decennia een gidsland was moet ik helaas met onderstaande mening over het wietexperiment overbrengen dat Nederland volkomen de weg kwijt is, in menig opzicht met haar drugsbeleid dolende is!
En dan hier in Telegramstijl mijn mening over het experiment;

Als de Tweede en Eerste Kamer het experiment over de legale toevoer van cannabis naar de coffeeshop goedkeurt zoals de regering dat nu voor ogen heeft zijn we tussen de 6 en 7 jaar verder voordat de politieke afweging gemaakt kan worden over de eindconclusie van het experiment.
Een andere consequentie is dat gedurende al die jaren het huidige softdrugs- en coffeeshopbeleid in beton gegoten zit zodat het nadeel van het (veel te lang aangehouden) gedoogbeleid verder voortwoekert.
Kijkend naar zowel de enorme veranderingen, innovaties die zich de afgelopen jaren in de wereld van cannabis voordoen plus wat er aan politieke/bestuurlijke doorbraken verlangd worden ten aanzien van, naast die van het coffeeshopbeleid, vele andere dossiers met betrekking tot cannabis is het experiment geen doorbraak maar een sta in de weg voor een effectief, op de toekomst gericht cannabis- en coffeeshopbeleid

Het is te triest voor woorden met de bizarre constatering van dat ik nauwelijks enig ophef en verontwaardiging waarneem over hoe de overheid cannabis wil legaliseren

August de Loor

Op 6 mei vlieg ik weer terug naar Nederland in het besef dat ik dan op 10 km hoogte mijn verjaardag moet vieren, 70 jaar geworden met 50 jaar daarvan in diens van het Nederlandse drugsbeleid die er in mijn ogen nog nooit zo slecht voorgestaan heeft! Wat een klote kado!