Maandelijks archief: februari 2021

Reactie op I-criterium door een 69-jarige binnenstadbewoonster

Beste Gemeenteraadsleden en mevrouw Halsema,

Mijn naam is xxx xxxx, ik ben een vrouw van 69 en woon binnen de Grachtengordel.
In 1981 heb ik een brief geschreven over het Amsterdamse drugsbeleid,
dat ging in die tijd over heroïne
De brief werd aangekocht door de Gemeente en is in de stad verspreid via Buurthuizen
Ik kreeg toen een tijdelijke aanstelling als Drugsadviseur van de Gemeente Amsterdam.
Het is nu 40 jaar later en ik voel weer diezelfde sterke aandrang om te schrijven
Ook nu worden plannen gemaakt op basis van verkeerde aannames en gebrek aan kennis

Femke Halsema gaf aan dat ze graag reacties kreeg op haar plannen voor de coffeeshops
Dus hierbij mijn commentaar t.a.v. het verbod op wietverkoop aan toeristen en het I -criterium
Ik heb me daarbij alleen gebaseerd op krantenartikelen en interviews met de burgemeester,
zoals elke burger van onze stad dat kan doen, en dus niet op inside-informatie
Ik reageer op grond van de kennis en ervaring die ik in deze branche heb opgedaan.
Mijn bedoeling is om Uw kennis en inzicht in de materie te vergroten
Ook wil ik de impact van de plannen voor toeristen en Amsterdamse burgers verduidelijken.
Ik ga ervan uit dat de inhoud van mijn brief Uw standpunt t.a.v. deze plannen meebepaalt!

Met vriendelijke groeten,
xxxx xxxx

 

 

Amsterdams coffeeshopbeleid: Vage plannen op basis van valse beeldvorming

Op 8 januari j.l. liet Burgemeester Femke Halsema weten dat ze een verbod wil op wietverkoop aan toeristen. Het doel daarvan is: tegengaan van overlast, beschermen van jongeren tegen verslaving en decriminaliseren van de cannabis-ketens. Volgens haar lukt dat alleen als de ‘oververhitte’ cannabismarkt in de stad wordt aangepakt.

T.a.v. het 1e doel: Het tegengaan van overlast
Als Amsterdamse, al 50 jaar bewoner van de binnenstad, ben ik erg benieuwd naar de stelling dat ‘binnenstadbewoners zich niet vrij voelen als zij de hele dag overlast hebben’. Femke meent dat die overlast wordt veroorzaakt door ‘grote groepen drugs-toeristen die in de grachten kotsen omdat ze te veel geblowd en gedronken hebben’.
Op deze bewering valt in mijn ogen veel af te dingen:
= Blowers zijn geen drinkers. Wiet verruimt het bewustzijn, alcohol verdooft de geest.
Geen goede combinatie dus: Coffeeshops verkopen geen alcohol, cafés verkopen
geen cannabis.
= Kotsen is meestal een effect van teveel drank, en af en toe van het roken van wiet.
Kotsen op straat of in de gracht komt veel eerder voor rekening van de zuipers, het
is zelden dat blowers daar verantwoordelijk voor zijn.
= De term ‘grote groepen drugstoeristen’ is niet op feiten gebaseerd: Drugsgebruikers
organiseren zich niet in groepen. De groepen toeristen die naar Amsterdam komen
om ‘feest te vieren’ zijn bv. hooligans / voetbalsupporters of vrijgezellenparty’s (m/v).
Die groepen jongeren gaan soms volkomen los op de drank, maar niet op cannabis.
(Mensen die blowen worden juist introspectief, ze keren naar binnen)
= Als binnenstadbewoner ervaar ik vooral overlast van bierfietsen, van schreeuwende
en beschonken toeristen. Ik ga er vanuit dat het over die groepen feestvierders gaat
als Femke overlast beschrijft, niet over coffeeshop-bezoekers.
= Een rij van mensen die wiet willen kopen bij een coffeeshop wordt misschien als
overlast ervaren, al is die nooit zo lang als de rij voor de Heineken Experience of
Paradiso. Dit kan ontstaan bij coffeeshops die opeens populair zijn, bv. door goede
recensies of bezoek van bekende sterren. Dan zie je dat men rustig wacht en dat
het shop-personeel streng oplet dat de buurt geen last heeft.
Als Femke geen andere vormen van overlast weet te benoemen, dan lijkt haar missie om overlast van wiet-rokers tegen te gaan ongegrond, en daarom dus overbodig.

De Cijfers die door Femke Halsema worden aangehaald zijn verwarrend:
* Uit onderzoek op de Wallen geeft 57 % van de ondervraagde toeristen aan dat de coffeeshops ook een reden zijn om naar Amsterdam te komen. Dat roept veel vragen op, wat betekent het eigenlijk? Iets meer dan de helft, is dat veel of weinig?
Waarom op de Wallen? Omdat daar veel coffeeshops zijn? Waarom niet bij het van Goghmuseum? (Blowers willen graag de geest verruimen, ook via kunst / cultuur).
En die overige 43% op de Wallen, waar komen die dan voor? Dames? Drank?
* De cijfers stellen ook vast dat bijna 80% van de toeristen die coffeeshops bezoeken in eigen land ook blowen. Ze komen hier niet primair om wiet te kopen, maar omdat het ‘zo gezellig is om samen te roken in de coffeeshop, in een café-achtige sfeer’.

Dat ze thuis ook wiet roken bevestigt dat blowers geen kotsende drugstoeristen zijn. – Ik neem tenminste aan dat ze thuis ook niet op straat of in de gracht (?) kotsen –
Het is wel vreemd dat blowen in de coffeeshop zo populair is, terwijl veel shops in Amsterdam al jaren slechts een afhaalfunctie hebben, maar één of enkele loketten.
De shops waar je nog wel kan zitten en roken hebben meestal weinig plaatsen. Juist het ruimtegebrek binnen kan ertoe leiden dat zich een rij wachtenden op straat vormt.
Maar als toeristen niet voor de aankoop van wiet, maar vooral voor de gezelligheid van het samen roken komen, wat is dan het nut van een verbod op wietverkoop?
Om ‘drugstoeristen’ te weren, zou Femke dus niet de aanschaf van cannabis, maar het samen gebruiken moeten verbieden. Als het onderzoek klopt vervalt daarmee de motivatie om naar Amsterdam te komen, want thuis kunnen ze ook wiet roken.
N.B.: Historisch gezien zijn de coffeeshops juist opgericht om cannabisgebruikers een plek te geven om te roken, zodat ze dat niet op straat hoefden te doen. Het feit dat er weinig gebruik van de rookruimtes werd gemaakt was een van de redenen dat veel coffeeshops op loketten zijn overgegaan, alleen afhalen dus.

T.a.v. het 2e doel: Beschermen van jongeren tegen verslaving
Femke’s verhaal bevat geen onderbouwing van haar plan om jongeren tegen verslaving te beschermen door wiet-verkoop aan toeristen te verbieden.
Het klinkt lekker, maar de praktijk wijst uit dat het omgekeerde waar is.
Het optuigen van coffeeshops was altijd bedoeld om jongeren niet in contact te laten komen met hard drugs, om deze markten te scheiden. En met scherp toezicht en regelmatige controle van de politie wordt die regel al meer dan 50 jaar gehandhaafd.
Als Femke’s plannen doorgaan hebben gebruikers juist méér kans om in aanraking te komen met criminaliteit en verslaving. Als je gedwongen bent om op illegale wijze wiet te kopen, ontmoet je al snel verkopers die ook (en vooral) hard drugs verkopen.
Dat geldt voor toeristen, maar ook voor Amsterdammers, ‘Ingezetenen’ dus, die weigeren zich te legitimeren of als gebruiker te laten registreren (het I-criterium).
(Veel lokale cannabisgebruikers hebben nl. geen enkele behoefte om als zodanig bekend te staan. Voor je carrière is dat geen aanbeveling, noch voor je relaties.)
In dat geval ben je – als toerist en als gebruiker – aangewezen op de zwarte markt.
Daarbij wordt niet de straatverkoop bedoeld, die tijden zijn achterhaald.
Er bestaat namelijk al lang een wijdvertakt, verfijnd en gespecialiseerd netwerk om drugs te betrekken. Het gaat dan om hard drugs als coke, XTC, speed, GHB, etc.
Je belt een nummer, bestelt een drug, zegt hoeveel je wilt, en binnen een half uur staat de Thuisbezorger voor je deur of op een afgesproken plek. Cannabis is nu nog geen courante handel, dat haal je in de Coffeeshop. Maar als je geen wietpas krijgt of niet geregistreerd wilt worden (denk bv. aan de Burgemeesterstweeling, die wordt dit jaar 18!) dan bel je de dealer. En dan zijn opeens alle drugs binnen handbereik. Spannender dan de coffeeshop, en heel gezellig en gezamenlijk.
Zowel voor de toerist die geen wiet meer mag kopen, als voor de Amsterdammer die geen registratie wil, zijn de verboden middelen, criminaliteit en verslaving, opeens niet meer zo ver weg. Maar het toezicht en de sociale controle die de coffeeshop biedt is dan juist wél heel ver weg …….

T.a.v. het 3e doel: Het decriminaliseren van de cannabis-ketens
In 2010 had Amsterdam 223 coffeeshops, in 2020 waren dat er nog 166. Sommige
shops zijn gestopt, anderen moesten sluiten omdat ze te dicht bij scholen stonden. Van deze coffeeshops vormen een aantal een ‘keten’. The Bulldog en Greenhouse zijn de grootste met 5 shops, en er zijn nog een aantal andere eigenaren met 4 of 3 coffeeshops. Femke Halsema wil ketenvorming onder coffeeshops beperken om
Monopolieposities te voorkomen en complexe en niet-transparante ondernemings- en financieringsconstructies tegen te gaan
= De coffeeshops in Amsterdam bestaan al 50 jaar zonder dat iemand zich hier ooit druk over heeft gemaakt. Monopolieposities zijn nooit ontstaan, ketens bestaat uit 5 shops hoogstens. En coffeeshops zijn gedwongen om niet-transparant en complex te opereren in hun constructies. Dat geldt zolang cannabis niet wordt gelegaliseerd.
= Supermarkten, drankwinkels, toeristenwinkels, etc. bestaan wel uit grote ketens. Daarbij is sprake van tientallen of meer winkels in Amsterdam. Bepaalde ketens hebben een monopoliepositie, wat in die branches blijkbaar geen probleem is.
= Al 50 jaar mag er slechts een voorraad van 500 gram cannabis (wiet en/of hasj) in de coffeeshop aanwezig zijn, wat makkelijk in een klein AH tasje past. Om te kunnen verkopen moet er dus voortdurend worden aangevoerd. Volgens Femke worden koeriers die hiervoor zorgen regelmatig beroofd, “vaak jonge jongens die door de georganiseerde misdaad geript en gemanipuleerd worden”. Zij stelt voor dat een shop meer ‘stash’ mag hebben, bv. een paar kilo, een normale AH zak. Dit is het enige concrete plan wat zij noemt om de cannabis-ketens te decriminaliseren.
Maar: Wat heeft dit plan te maken met wel of geen keten-vorming in de wiethandel?
(En zolang die stash nog steeds in het geheim aangevoerd moet worden: Gaat de georganiseerde misdaad juist niet meer interesse tonen als de buit groter wordt?)

Samenvatting:
Femke Halsema komt met een plan om wiet-verkoop aan toeristen te verbieden.
Zij nodigt iedereen uit om haar plan kritisch te lezen en te becommentariëren.
Als binnenstad-bewoonster met enige kennis van zaken is dit mijn mening:
– Het plan is niet of slecht onderbouwd: Toeristen die coffeeshops bezoeken worden verwisseld met groepen toeristen die overlast bezorgen; overlast wordt niet beter gedefinieerd dan ‘in de gracht kotsen’.
– Er worden discutabele cijfers aangehaald om dit plan te ondersteunen, terwijl ze het juist onderuit halen. Genoemde cijfers tonen aan dat toeristen niet voor de wiet komen, maar voor de gezelligheid van het samen roken. Maar zelfs als de wiet-verkoop aan toeristen in coffeeshops wordt verboden, kunnen ze nog steeds gezellig samen roken, in het park of in het hotel bijvoorbeeld.
– Het plan wil verslaving voorkomen, maar het heft de jarenlange scheiding van hard en soft drugs op. Cannabisgebruikers (toeristen én ingezetenen) worden gedwongen zich op een markt te begeven waar ook hard drugs te krijgen zijn.
– Het plan wil cannabis-ketens decriminaliseren, maar die ketens bestaan niet. De grootste keten bestaat uit slechts 5 van de 166 Amsterdamse shops.
Dit idee lijkt ingegeven uit angst: de overheid wil meer zicht en controle op de coffeeshops. Maar omdat de overheid weigert cannabisgebruik te legaliseren, zorgt zij zelf voor de illegaliteit waarin de shops moeten manoeuvreren.

Tot slot: Een van de nare kanten van dit plan is de sensatie-achtige sfeer waarin het wordt gepresenteerd Of de burgemeester het nou zelf bedenkt, teksten citeert, of dat de kranten het ervan maken:
-Dubieuze stellingen worden niet met feiten gestaafd en creëren stemmingmakerij.
-Uitspraken zijn soms onzinnig, bevatten fake-news of kunnen tot hetzes leiden.
Als trotse burger van Amsterdam lees ik bv. de volgende citaten over mijn stad:
= Amsterdam heeft een zelfverkozen status als brandpunt van drank en drugs en
rock-’n-roll. Dit leidt tot ongebreideld drugstoerisme.
= De oververhitte cannabismarkt in de stad moet worden aangepakt!
Veel uitspraken zijn makkelijk te ontzenuwen, met enige kennis van zaken.
Maar ze zijn vaak o zo tendentieus en bevestigen vooral bestaande vooroordelen!

Bij de wortel aanpakken Synthetische-Wiet

Beste leden van het CAN

Vanuit het ministerie van VWS, de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd (IGJ) en het Trimbos instituut komen berichten over het in Nederland rouleren van partijen hasj en wiet bewerkt met een synthetische cannabinoïde, namelijk de stof MDMB-4en-PINACA. Ook buiten Nederland worden deze producten aangetroffen. Het ministerie wijst op de ernstige gezondheidsrisico’s van deze stof. Ondanks de nog beperkte omloop van dit spul in Nederland worden consumenten via uiteenlopende kanalen, zoals coffeeshops, voor dit gevaar gewaarschuwd.

Bij nader onderzoek blijkt dat het industriële hennep betreft (lees: CBD toppen) die met bovengenoemde stof wordt bewerkt. Het bestuur van het CAN acht het daarom tot haar taak om een bijdrage te leveren dit probleem op te lossen in zowel Nederland als de rest van de wereld.

Bij deze dan ook de oproep om alert te zijn als binnen jullie netwerk aan relaties en/of klanten zich praktijken voordoen die wijzen op het bewerken van henneptoppen. Bij elke indicatie die in die richting wijst verzoeken wij jullie om hier ons over te rapporteren.

Dit geldt met name voor de leden die industriële hennep telen en of geschikt maken voor verdere verwerking. Zodra zich enige verdachte transactie voordoet, zoals bij onverklaarbare opvallende grote bestellingen van tot dan toe onbekende klanten, laat ons dat weten voor nader overleg over de eventuele te nemen vervolgstappen.

Het spreekt voor zich dat het CAN bestuur bij dit alles een uiterst afgewogen afhandeling van zaken in acht neemt met uiteraard een volledige anonimiteit van de melding.

 

Namens mijn collega bestuursleden jullie het allerbeste toegewenst

August de Loor

voorzitter CAN

0622250820

 

English translation ->

 

Dear members of the CAN

 

The Ministry of Health, Welfare and Sport, the Healthcare and Youth Inspectorate (IGJ) and the Trimbos Institute have reported that batches of hashish and cannabis containing a synthetic cannabinoid, MDMB-4 and PINACA, are being circulated in the Netherlands. These products are also found outside the Netherlands. The Ministry points out the serious health risks of this substance. Despite the still limited circulation of this stuff in the Netherlands, consumers are warned of this danger through various channels, such as coffeeshops.

Further investigation shows that it concerns industrial hemp (read: CBD tops) that has been processed with the aforementioned substance. The CAN board therefore considers it its duty to contribute to solving this problem, both in the Netherlands and the rest of the world.

We would therefore like to urge you to be alert to any practices within your network of relations and/or customers that suggest the processing of hemp buds. At every indication that points in that direction, we ask you to report this to us.

This applies in particular to those members who cultivate industrial hemp and/or prepare it for further processing. As soon as any suspicious transaction occurs, such as unexplained large orders from customers unknown to us, please let us know so we can discuss the possible next steps.

It goes without saying that the CAN board will handle all of this with the utmost consideration and, of course, complete anonymity of the report.

On behalf of my fellow board members, I wish you all the best.

August de Loor

Chairman CAN

0622250820

Open brief uit Duitsland over I-criterium

AAN
MEVROUW BURGEMEESTER FEMKE HALSEMA
Amstel 1
1011 PN Amsterdam

EEN OPENBAAR VERZOEK

Zeer geachte mevrouw Halsema,

mijn naam is Michael Kleim. Ik woon in Gera, Duitsland. Ik ben een
protestantse theoloog. In de DDR voerde ik campagne voor democratie en
mensenrechten. Ook toen had ik goede contacten in Nederland. Na 1989 zet
ik me nog steeds in voor mensenrechten. Ik vecht ook tegen antisemitisme
en rechts radicalisme.

Ik voer al jaren campagne voor een humaan drugsbeleid. Dit maakt deel
uit van mijn inzet voor democratie en mensenrechten. Ik ben lid van de
“Schildower Kreis”, een netwerk van drugsbeleid van experts uit
wetenschap en praktijk.

In 1990 bezocht ik Amsterdam voor het eerst. Sindsdien ben ik regelmatig
in deze fantastische stad geweest. Ik heb ook andere plaatsen in
Nederland leren kennen. Ik heb vrienden en kerkcontacten in Nederland.
Ik heb talloze jongerenontmoetingen, opleiding en culturele projecten
georganiseerd tussen mensen uit Duitsland en Nederland.

De Nederlanders, hun cultuur en geschiedenis hebben mij altijd
gefascineerd. Dat het streven naar vrijheid, verantwoordelijkheid en
tolerantie zo serieus werd genomen.

Nu las ik dat de burgemeester van Amsterdam, Femke Halsema, van plan is
het coffeeshopsysteem in haar stad radicaal aan banden te leggen. Helaas
zijn er altijd overheidsbelemmeringen voor de gedoogde handel in
cannabis. Maar de nieuwste plannen vertegenwoordigen een radicale stap
achteruit.

Ik begrijp dat Amsterdam grote problemen heeft met het massatoerisme.
Aan de andere kant laten de vele bezoekers aan Nederland zien hoe
aantrekkelijk en mooi Nederland en Amsterdam zijn. Ik denk ook dat de
problemen van het sluiten van coffeeshops en het verbieden van toegang
voor buitenlanders niet kunnen worden opgelost.

Maar wat mij beweegt, is iets anders.
Ik las op internet dat uw partij “GroenLinks” zich inzet voor een
democratisch drugsbeleid. Maar hoe valt het te rijmen met het feit dat
U als beroemdheid in Uw partij, Femke Halsema, intensief het
tegenovergestelde doet? Dat schaadt de geloofwaardigheid van Uw partij.
Ik versta dit niet.

Nederland was jaren geleden een rolmodel en stimulans voor democratisch
drugsbeleid. Veel belangrijke impulsen kwamen uit hun land, in
overeenstemming met de traditie van de wil tot vrijheid en kritiek op
onrecht. Inmiddels hebben andere landen Nederland op dit punt ingehaald,
bijvoorbeeld Portugal, Spanje en individuele staten in de VS. Maar
terwijl internationale landen de moed hebben om het verbodsbeleid te
verminderen, wil de vrije, trotse en moedige stad Amsterdam de
staatsrepressie weer opvoeren? ” „HELDHAFTIG VASTBERADEN
BARMHARTIG“?

Ik ben ervan overtuigd dat Uw plannen, mevrouw burgemeester
• passen niet bij het karakter van de stad Amsterdam
• lossen de problemen van het massatoerisme niet op
• zorgen voor meer zorgen
• in strijd zijn met de traditie van tolerantie in Nederland.

Ik ben ervan overtuigd dat de geplande maatregelen weinig praktisch of
concreet voordeel zullen opleveren. Maar de symbolische schade zou erg
groot zijn. Deze repressieve en discriminerende maatregelen zouden de
reputatie van Amsterdam schaden. De symbolische schade voor iedereen die
zich inzet voor een humaan drugsbeleid zou ook groot zijn.

Ik denk ook dat deze plannen onverenigbaar zijn met het drugsbeleid van
GroenLinks. Hoe is het mogelijk dat een prominente politicus als U
beslissingen nam die in het belang zijn van de rechtse politiek?

Ik hoor graag van je.

Met respectvolle groeten
Michael Kleim, Gera

verzonden naar:
Mevrouw Burgemeester Femke Halsema
Fractiebureau GroenLinks Amsterdam
Politieke partij „GroenLinks“

In plaats van het I-criterium MAATWERK voor een leefbare Amsterdamse binnenstad

MAATWERK

Het I-Criterium is, nog los van alle principiële en praktische bezwaren die daar aan kleven, een veel te grof middel om de drukte op de Wallen en omgeving aan te pakken. Daarvoor is maatwerk nodig met hieronder een korte uitleg daarover.

Het criterium is een over de volle breedte van de stad maatregel welke niet van toepassing is voor het overgrote deel van de coffeeshops zonder toeristen. Het criterium wat bepleit wordt als het beteugelen van de drukte op de Wallen ( en andere drukke delen van de binnenstad) is zelfs ook een sta in de weg. Zonder het Criterium kan namelijk nagedacht worden of het beleid van de vorige burgemeester van het spreiden van het avond- en nachtuitgaansleven over de stad toegepast kan worden op dit dossier ( een beleid met behoorlijk wat positieve resultaten). Te denken valt aan een beperking van de openingsuren van de coffeeshops in de hot spots van de stad wat een “natuurlijke” trek van de coffeeshopbezoekers naar de meer rustige randgebieden rond het centrum van de stad op gang kan brengen ( n.b. dan is het wel zaak van dat die coffeeshops over een horecagedeelte beschikken). Wat ook nagegaan kan worden hoe het komt dat het Singel/kop Spuistraat kwartier met relatief veel ramen en coffeeshops in de buurt veel minder drukte oplevert dan die op de Wallen en directe omgeving. Onderzoek in dat gebied levert misschien suggesties op die toegepast kunnen worden voor de Wallen. En ook in het licht van het nu genomen besluit van een drastische afname van het aantal ramen op de Wallen en directe omgeving gebiedt de logica van dat het Criterium een overbodige maatregel is in het beteugelen van de drukte. Het is meer dan aanneembaar dat bij een forse afname van het aantal ramen ( en de exposure die dit teweegbrengt in de nauwe straatjes) tot een forse afname zal leiden van het toeristen/dagjesmensen kijkerspubliek. Met het verlagen van het Eftelingsgehalte van de raamprostitutie op de Wallen zullen dit soort bezoekers wegblijven. In het kielzog zal dit ook ongetwijfeld zijn weerslag hebben van het verdwijnen van allerlei op dit soort toeristen en bezoekers afgestemde voorzieningen van eetgelegenheden, “Engelse “pubs, toeristenwinkels, enz. En dan wordt meer dan nu zichtbaar van dat er op de Wallen en haar omgeving in feite helemaal niet zoveel coffeeshops zijn. Kortom, in plaats van het inzetten van het grove middel van het criterium is er voldoende aanleiding om met maatwerk een evenwicht te realiseren in het woon-, leef- en werkklimaat op de Wallen en haar omgeving. Zorgvuldige bestudering van het publieke domein van de binnenstad leert dat de Wallen en haar omgeving dit evenwicht kan realiseren. Daar waar aan de andere kant van het Damrak een zeer groot gedeelte van de binnenstad tot aan de Munt opgeofferd is aan het winkelend publiek met winkels waar de puien volledig aan opgeofferd zijn ( en in de avond een triest en leeg straatbeeld oplevert) is de kwaliteit van de compacte binnenstad van wonen, werken en leven aan de kant van de Wallen vele malen beter!

Dus geen criterium maar het starten van maatwerk in handen van al degenen die de Wallen liefhebben, waarbij de eigenaren van de coffeeshops in de directe omgeving hun maatwerk bijdrage kunnen leveren.

Wordt vervolgd!

Open brief aan Halsema door een binnenstadbewoner

Amsterdam heeft in de afgelopen maand een ambitieus plan gepresenteerd met de titel; Aanpak binnenstad. Deze zal vorm moeten gaan krijgen in de komende 5 jaar. Naast meer groen, meer woningen en de leefbaarheid verbeteren staan er vooral handreikingen in hoe nu toch het massa toerisme tegen te gaan.
Een van de eerste acties van onze huidige burgermeester van het College van B&W in 2018, was het weghalen van de letters I Amsterdam op het Museumplein. Veelal jonge toeristen vielen letterlijk van de gigantische letters af doordat ze halsbrekende toeren uithaalden bij het maken van hun selfies.
De nu verdwenen reuzeletters (I-Amsterdam) staan wat mij betreft symbool voor een volledig uit de hand gelopen citymarketing. Onbedoeld is onze stad met de ambitie om haar op allerlei mogelijk manieren nog aantrekkelijker te maken, in een spagaat geraakt.

Opvallend in het rapport is de conclusie dat het merendeel, 80%, van dit soort veelal jonge toeristen, maar een motivatie hebben om deze stad te bezoeken en dat is voor het roken van cannabis. Deze jongeren worden dan ook in het rapport gemakshalve gekwalificeerd als ‘minderwaardig toerisme’.
Met het knevelen van bijvoorbeeld de coffeeshops en hostels, zoals voorgesteld in het rapport, als redmiddel tegen massatoerisme gaat men voorbij aan wat er werkelijk speelt.
Amsterdam hoopt na de corona een ander soort toerist aan te trekken:
“We willen graag toeristen die komen voor de rijkdom en schoonheid van culturele instellingen”.

Als inwoner en ook werkend in het Wallengebied wil ik mijn zorg uitspreken, niet zozeer voor wat betreft de initiatieven om deze stad leefbaarder te maken, zowel bewoners als ondernemers onderschrijven de noodzaak, maar door de verkeerde aanname dat jonge toeristen merendeels komen om hier dronken en stoned rond te lopen.
De Wallen zijn al geruime tijd een gordiaanse knoop voor een groot scala aan belanghebbenden, hoogleraren, experts en politici die zo langzamerhand over elkaar heen struikelen met wat zij het beste vinden voor de Wallen.
Schokkend is dat veel niet ingezetenen de boventoon lijken te voeren.
Het doet mij een beetje denken aan die Amerikaanse expat die klaagde dat de Westerkerk hem uit zijn slaap hield. Hij diende een klacht in bij de gemeente met het verzoek of dit klokgeluid uitgezet kon worden.

Massatoerisme heeft het failliet aangetoond van I-Amsterdam. Zij is verworden tot een te hard opgeblazen ballon die uit elkaar is gespat. Niet onvermeld mag overigens blijven dat het geen exclusief probleem is van Amsterdam, het is een mondiaal fenomeen.

Wat wel een probleem is, als men in de gehele binnenstad de logeerkamer in het huis commercieel kan uitbaten, een overschot aan taxi’s het normale verkeer verdringen, bijna iedere vrijstaande winkel verwordt tot een frituur of waffelshop. Niet verwonderlijk dat de burger dan een kort lontje krijgt.
Voeg daar nog aan toe het veel te lang uitblijven van duidelijke gedragsregels en een gebrek aan slagvaardigheid van de wetshandhavers en de Wallen verandert in een chaotisch pretpark. Ironisch genoeg hebben Brexit en de Corona-perikelen eigenhandig het massatoerisme de nek omgedraaid.
Het plan van aanpak bevat hoopvolle verbeteringen. Zeker ook voor het Wallengebied. Maar jonge toeristen wegzetten als minderwaardig toerisme klinkt verre van hoopvol en is zelfs discriminerend.
Niet onbelangrijk is dat jonge toeristen een ‘aanjager’ zijn voor het hoogwaardig toerisme in de nabije toekomst.
Een jointje in The Bulldog nu is een luxe hotelverblijf een paar jaar later.

Jongeren kwalificeren als minderwaardig toerisme is gemakzuchtig en zal afbreuk doen aan het imago, de geloofwaardigheid en de aantrekkingskracht die deze ‘lieve stad’ voor velen heeft. Een andere reële dreiging is dat het de deur nog meer open zal zetten voor mensen die het minder goed voorhebben met deze stad.

Jim Zielinski
Bewoner binnenstad

“Coffeeshops ondermijnen de bovenwereld”, het nieuwe Mantra van de Amsterdamse Driehoek

Donderdag 28 januari heeft de gemeenteraad commentaar gegeven op het beheersplan wat op 8 januari door de Amsterdamse burgemeester Halsema (lees de Driehoek) aan de raad is voorgelegd.
Het beheersplan  “naar een beheersbare cannabismarkt” omvat een onderdeel van de aanpak van het terugdringen van het ( massa)toerisme naar Amsterdam. Helaas voor de zoveelste keer worden de coffeeshops als een van de belangrijkste aanjagers van dat toerisme nagewezen ( en dan nog van het zogenaamde “laagwaardig” toerisme waar de publieke opinie van beweerd dat: “Amsterdam daar geen cent aan verdient, alleen maar overlast aan ondervindt”).                             Deze pijlen zijn al 15/20 jaar op de coffeeshops gericht zodat er al ondertussen een groot aantal coffeeshops zijn gesloten ( en dat zonder enige invloed op een afname van het toerisme, sterker nog, door allerlei factoren ver weg van coffeeshops alleen maar mega is toegenomen).

Met het beheersplan brengt de Driehoek een volstrekt nieuwe pijl in de strijd tegen het toerisme, een GIFPIJL als zouden coffeeshops de samenleving ontwrichten! Het is op basis van dat dogma waarmee de Amsterdamse Driehoek alsnog het I-Criterium ingevoerd witl krijgen ( wat in een eerdere raadsvergadering in Oktober niet gelukt was van een meerderheid aan raadsleden tegen dit Criterium)

Het is een nieuwe redenatie wat uitgaat van het Mantra van het landelijke politie en Justitiebeleid wat in 2010 startte onder de regering van VVD,CDA en de gedoogpartner PVV:
“De onderwereld ondermijnt de bovenwereld”! Het is deze Mantra die de Amsterdamse Driehoek naar haar hand zet: “Als we nou de coffeeshops tot die onderwereld rekenen gebiedt de logica van dat door dat vele toerisme de Amsterdamse coffeeshops HEEL VEEL geld verdienen, ergo, de coffeeshops zorgen voor HEEL VEEL ondermijning van de bovenwereld!”
Het is die logica in het beheersplan waarop de invoering van het I-criterium verdedigd wordt met in de ogen van de Driehoek alleen maar winnaars: Van EN geen ellende meer van die horde laagwaardige drugstoeristen (die dronken, blowend, luidruchtig en kotsend het Amsterdamse Werelderfgoed naar de kloten helpt) EN minder ondermijning van de bovenwereld door die verdomde “onderwereld “coffeeshops.

Het is te prijzen van dat de linkse raadsleden het beheersplan van de Driehoek “in de pauze” hebben kunnen zetten voor nader beraad. Los van dat ik de argumenten daarvoor niet zo sterk vond is dit in ieder geval een (klein beetje) positief resultaat.

En wat ik tenslotte nog kwijt wil is dat coffeeshops niets met ondermijning van doen hebben maar juist een bijdrage leveren tegen de ondermijning. Los van het gegeven van wat nou onder de onderwereld en onder de  bovenwereld verstaan moet worden zorgt de coffeeshopbranche er juist voor dat, in tegenstelling tot het buitenland, de inkomsten aan de verkoop van cannabis per direct omgezet wordt in de reguliere landelijke en lokale economie van reguliere werkverschaffing en afdracht van (loon)belastingen van het personeel, werkgelegenheid voor lokale aannemers, loodgieters, voor de horeca toeleveringsbedrijven, enz, enz. Zo heeft The Bulldog  een prachtig hotel, hebben de afgelopen jaren veel coffeeshopeigenaren mee geholpen aan innovatief onderzoek naar de werking van CBD waar de reguliere drogisterijen zoals Kruidvat en Jacob Hooy nu dankbaar profijt van hebben. Dus, hoezo ondermijning!! De coffeeshop is geen noodzakelijk kwaad maar een noodzakelijk goed voor de sociaal/economische verhoudingen in de Nederlandse samenleving en spelen zij een essentiële rol van het in goede banen leiden van verkoop en gebruik van cannabis.